சனி, டிசம்பர் 10, 2016

உலகின் மிகப் பெரிய நஷ்டஈடு


ருவரின் உடல், மனம், வாழ்க்கை பாதிக்கப்படும் வகையான எந்த நிகழ்வுக்கும் தவறான ஒரு தீர்ப்பு அல்லது முடிவுதான் காரணம் என்பதை உணரும் போது பாதிக்கப்பட்ட நபருக்கு அவரின் பாதிப்புக்கு ஏற்றவாறு இழப்பீடு வழங்கப்படும். இதனையே நஷ்டஈடு என்கிறார்கள். அப்படிப்பட்ட தனி நபர் இழப்பீட்டில் மிக அதிகமான இழப்பீடை பெற்றவர் ஜோசப் என்பவர். 

சம்பந்தமே இல்லாமல் குற்றவாளி கூண்டில் ஏறி, தண்டனை பெறும் சம்பவம் அவ்வப்போது நடந்து கொண்டுதான் இருக்கிறது. அமெரிக்காவில் பாஸ்டன் நகரில் தனது அன்பான குடும்பத்துடன் அமைதியாக வாழ்ந்து கொண்டிருந்தார் ஜோசப். சராசரி வருமானம் கொண்ட குடும்பம். தனது குடும்பத்தில் ஏற்படும் திடீர் பணநெருக்கடியை சமாளிக்க அவ்வப்போது கந்துவட்டிக்கர்களிடம் கடன் வாங்குவது அவரது வழக்கம். 


அப்படிதான் ஒருமுறை 400 டாலர் பணத்தை ஒரு கந்துவட்டிகாரனிடம் வாங்கியிருந்தார் ஜோசப். குடும்பத்தில் ஏற்பட்ட பொருளாதார நெருக்கடியால் ஜோசப்பால் சொன்னபடி வட்டித்தொகையை குறிப்பிட்ட நாளில் கட்டமுடியவில்லை. அதற்காக ஜோசப் வீட்டிற்கு அடியாட்கள் சிலரை அனுப்பி பணத்தை வாங்கி வரும்படி கந்துவட்டிக்காரன் சொல்லியிருந்தான். 

அடியாட்கள் வீட்டுவாசலில் நின்று கொண்டு திமிராக பேசினார்கள். ஜோசப்பை மட்டுமல்லாமல் அவரது குடும்பத்தினரையும் மனைவியையும் தவறாக பேசினார்கள். மனைவியின் நடத்தையை விமர்சித்தார்கள். ஜோசப்பும் பொறுத்து பொறுத்துப்  பார்த்தார். வாய்ச்சண்டை கைகலப்பாக .மாறியது. ஒரு கட்டத்தில் பொறுமையிழந்த ஜோசப் ஒரு உருட்டுக்கட்டையை எடுத்த அடியாட்களை அடிக்கத் தொடங்கினார். உக்கிரமான அந்த அடியை தாங்கமுடியாமல் அடியாட்கள் துண்டைக் காணோம், துணியைக் காணோம் என்று ஓடத்தொடங்கினார்கள். ஜோசப்பும் விடாமல் வீதியில் ஓட ஓட அடியாட்களை அடித்து விரட்டினர்.

இந்த விஷயம் விபரீதமானது. ஏனென்றால் அடியாட்களை கந்துவட்டிக்காரனுக்காக அனுப்பி வைத்தவன் பார்போஸா என்ற ரவுடி. இவன் கொலை செய்வதில் கில்லாடி. 30-க்கும் மேற்பட்ட கொலைகளை அசால்டாக செய்தவன். தனது அடியாட்களை ஜோசப் அடித்து அனுப்பியது அந்த ரவுடி மனதில் வஞ்சகமாக வளர்ந்தது. உடனே ஜோசப்புக்கு பார்போஸா ஒரு கடிதம் எழுதினான். அதில் 'சரியான நேரத்தில் உனக்கு மிகப்பெரிய பரிசு காத்திருக்கிறது' என்று மட்டும் எழுதி அனுப்பியிருந்தான். அப்போது அந்தக் கடிதத்தின் அர்த்தம் ஜோசப்புக்கு புரியவில்லை. 

சில வருடங்கள் கழித்து, அதாவது 1965-ல் எட்வார்ட் டீக்கன் என்பவரை ஒரு மாபியா கும்பல் சுட்டுத் தள்ளியது. இந்த வழக்கில் சாட்சியாக நீதிமன்றத்துக்குப் போனான் பார்போஸா. நீதிமன்றத்தில் இந்தக் கொலையை செய்தது ஜோசப்தான் என்று கூறினான். 


அவ்வளவுதான் ஜோசப்பை ஜீப்பில் அள்ளிப்போட்டுக் கொண்டு போனது போலீஸ். ஜோசப் எவ்வளவோ சொல்லிப்பார்த்தார், என்னென்னவோ முறையிட்டார். போலீஸ் காதில் வாங்கிக் கொள்ளவேயில்லை. சிறையில் தள்ளியது. 35 வயதில் தனது குடும்பத்தை பிரிந்து சிறைக்குப் போனார். சிறையில் இருந்தபடியே வெளியே வருவதற்காக ஆதாரங்களை திரட்டினார். 

30 வருடங்கள் சிறையிலேயே கடந்தது. ஒரு சின்ன ஆதாரம் கூட கிடைக்கவில்லை. கடைசியில் திடீரென்று விடுதலை செய்தனர். அதற்கு காரணம் ஜோசப் சிறைக்குள்  இருந்தபடியே தனது வழக்கறிஞர் மூலம் திரட்டிய ஆதாரம்தான். ஜோசப்பின் வக்கீல் முதல் தகவல் அறிக்கையை யதேச்சையாக புரட்டிக்கொண்டிருந்தபோதுதான் ஒரு ஆதாரம் கிடைத்தது. முதலில் தயாரிக்கப்பட்ட எப்.ஐ.ஆர்.-ல் ஜோசப் பெயர் இல்லை. இரண்டாவதாக உருவாக்கப்பட்ட எப்.ஐ.ஆர்.-ல் வலுக்கட்டாயமாக அவர் பெயர் சேர்க்கப்பட்டிருந்தது. இதுதான் ஜோசப் விடுதலையாக காரணமாக இருந்தது. 


இதையே ஆதாரமாக வைத்து ஜோசப் வெளியே வந்து பொய் வழக்கு போட்டதாக நீதிமன்றத்தில் வழக்கு தொடுத்தார். 101 மில்லியன் டாலர் தொகையை நஷ்டஈடாக பெற்றார். நமது இந்திய மதிப்பில் ரூ.67,670 கோடி.  உலகிலேயே அதிக அளவில் பெறப்பட்ட தனி நபர் நஷ்டஈடு இதுதான். ஆனால், இளமை இழந்தபின் வரும் வெறும் பணத்தை வைத்து என்ன செய்வது என்று வருத்தப்பட்டார் ஜோசப்.  




வியாழன், டிசம்பர் 08, 2016

வாரி வழங்க வங்கிகள் தயார்! வாராக்கடன்களை வசூலிப்பது யார்?


ட்டி விகிதங்களில் மாற்றமில்லை என ரிசர்வ் வங்கி அறிவித்துள்ள போதிலும், கட்டாய ரொக்க கையிருப்பு விகிதத்தில் தளர்வுகளை அனுமதித்துள்ளது வங்கிகளுக்கு சாதகமானதாகக் கருதப்படுகிறது.


சமீபத்திய டெபாசிட்டுகள் அனைத்தையும் தங்களிடம் கட்டாய ரொக்க கையிருப்பாக வைத்துக்கொள்ள வேண்டுமென நவ.26 ஆம் தேதி அறிவித்திருந்த ரிசர்வ் வங்கி, தற்போது அதை விலக்கிக் கொண்டுள்ளது. அதன் காரணமாக வங்கிகளிடம் டெபாசிட் கையிருப்பு அபரிமிதமாக உள்ளது. புதிய ரூபாய் நோட்டுகள் வரத்தில் தொடர்ந்து சங்கடங்கள் நீடித்து வரும் நிலையில், குறிப்பிட்ட கால அளவுக்கு டெபாசிட்டுகளில் பெரும் பகுதி வங்கிகளிலேயே இருக்கக்கூடிய சாத்தியம் அதிகரித்துள்ளது. இத்தகைய டெபாசிட்டுகளுக்கு வட்டி வழங்கப்பட வேண்டும் என்பதால், அவற்றை கடன்களாக வழங்கி அதன் மூலம் சம்பாதிக்கவே வங்கிகள் விரும்பும் என்கிற நிலையில், தற்போது வங்கிக் கடன் வட்டி விகிதங்கள் குறைவதற்கான வாய்ப்புகள் அதிகமே. ஆனால், சந்தை நுகர்வில் மெத்தனப்போக்கு ஏற்பட்டுள்ளதால், தொழில்துறை நடவடிக்கைகள் மந்தமாகிவிட்டதும் குறிப்பிடத்தக்கது.  அதாவது, கடன் வழங்க வங்கிகள் தயார் என்றாலும், வாங்குவதற்கு ஆளில்லை என்கிற  நிலைதான்.  இது ஒருபுறம் இருக்க, கடந்த ஏப்.2013 முதல் ஜூன் 2016 வரையிலான காலகட்டத்தில் ரூ.1.54 லட்சம் கோடி வாராக்கடன்களை பொதுத்துறை வங்கிகள் தள்ளுபடி செய்துள்ளதாக மத்திய அரசு தெரிவித்துள்ளது.

2015-16 நிதியாண்டில் மட்டுமே ரூ.56,012 கோடி மதிப்பிலான வாராக்கடன்கள் பொதுத்துறை வங்கிகளால் தள்ளுபடி செய்யப்பட்டுள்ளது குறிப்பிடத்தக்கது. நடப்பு நிதியாண்டின் முதல் காலாண்டில் மட்டுமே ரூ.15,163 கோடி தள்ளுபடி செய்துள்ளதோடு, ஒட்டுமொத்த வாராக்கடன்கள்  செப்.30 வரையிலான கால கட்டத்தில் ரூ.6,30,323 கோடியாக அதிகரித்துள்ளது.  முதலாவது காலாண்டில் இது ரூ.5,50,346 கோடியாக இருந்த நிலையில், ஒரு காலாண்டில் மட்டுமே கிட்டத்தட்ட  ரூ.80 ஆயிரம் கோடி தள்ளுபடி செய்யப்பட்டுள்ளது வாராக்கடன்கள் பிரச்சினையின் தீவிரத்தை உணர்த்துவதாக உள்ளது.

இங்குதான் 2 கேள்விகள் எழுகின்றன. பண மதிப்பு நீக்க நடவடிக்கையால் திரட்டப்பட்டுள்ள டெபாசிட்டுகளின் ஒரு பகுதி, கடன் வழங்கலை அதிகரிக்கிறோம் என்ற பெயரில் வாராக்கடன்களாக மாறிவிடுமோ என்பது ஒன்று. இன்னொன்று, இதுவரையில் உள்ள வாராக்கடன்களையே வசூலிக்க இயலாத நிலையில், இது புதிய பிரச்சினைகளை பொருளாதாரத்தில் ஏற்படுத்திவிடாதா என்பது.

வாராக்கடன்களை வசூலிக்க சட்டத்திருத்தம் உள்ளிட்ட பல்வேறு நடவடிக்கைகளை ரிசர்வ் வங்கியும், மத்திய அரசும் எடுத்தே வந்துள்ளன என்றாலும், நிலைமையின் தீவிரத்தை சமாளிக்க அவை போதுமானதாக இல்லை. அதேநேரம், டொபாசிட்டுகளை வங்கிகள் வெறுமனே வைத்திருக்க முடியாது என்பதையும், குறைந்த வட்டியில் கடன்கள் வழங்குவது  அதிகரித்தால் மட்டுமே தொழில்துறை உற்பத்தியில் மறுமலர்ச்சி ஏற்படும் என்பதையும், அதன் அடிப்படையில் வேலைவாய்ப்பு அதிகரிப்பு, பொருளாதார வளர்ச்சி உயர்வு ஆகியவை நிகழும் என்பதால், முற்றிலுமாக அவற்றை தவிர்க்க இயலாது என்பதையும் ஏற்கத்தான் வேண்டும்.

இந்நிலையில், நாட்டின் கிராமச்சந்தைகள், அன்றாட காய்கறி, பழங்கள் விற்கின்ற சிறு வணிகர்கள் ஆகியோருக்கு மைக்ரோ பைனான்சிங் முறையிலான மிகக்குறுகிய கால, குறிப்பாக வார அடிப்படையிலான கடன்கள் வழங்குவது குறித்த அமைப்புகளை வங்கிகள் ஏற்படுத்துவது அவசியம் என்றே தோன்றுகிறது.

அடி மட்டத்தில் இத்தகைய பிரிவினரிடம் அதிக வட்டி வாங்கும் கந்து வட்டி நிறுவனங்கள் செழித்து வருகிறதே தவிர, எவையும் வாராக்கடன்களால் மூடப்பட்டதாக தெரியவில்லை.


இத்தகைய குறைந்த வட்டியிலான மைக்ரோ பைனான்சிங், கிராமப்புறத்தில் உற்பத்தி பெருக்கத்தையும், அதன் அடிப்படையில் நுகர்வையும் அதிகரிக்கும் என்பதால் வரவேற்கத்தக்கதாகவே இருக்கும். அதாவது இதுவரையில் வங்கிக்கடன்களுக்குள் வராத ஒரு பிரிவை நியாயமான கடன் நடவடிக்கைகளின் கீழ்கொண்டு வருவது அவசியம்தானே.

எது எப்படியோ, வாரி வழங்க வங்கிகள் தயார். வாராக்கடன்களை வசூலிப்பது யார் என்கிற கேள்வி ஆவேசமான கேள்வியாக மாற அரசும், வங்கிகளும் அனுமதிக்கலாகாது.


கட்டுரையாளர் : எம்.ஜே.வாசுதேவன் 




புதன், டிசம்பர் 07, 2016

ஜெயலலிதாவிடமிருந்து இப்படியொரு பேட்டியா..?!


ந்திய அரசியலின் நெருங்க முடியாத பெண்மணியாக இன்றும் பார்க்கப்படும் மறைந்த முதல்வர் ஜெயலலிதாவின், மிகப்பிரபலமான பேட்டி இது.

செய்தியாளர்கள் சந்திப்பில் ஜெ. எப்படி பேசுவார் என்பது கூட இன்றைய தலைமுறைக்கு தெரியாத சூழலில், அவரின் மிக உண்மையான பக்கத்தை காட்டும்வகையிலான ஒரே ஒரு வீடியோ பேட்டி என்றால், அது இதுவாக மட்டுமே இருக்கும்.


Rendezvous With Simi Garewal  என்ற இந்த நிகழ்ச்சியில், வெட்கப்படும், புன்னகைக்கும், உணர்ச்சிவசப்படும், பாட்டு பாடும், ஒரு சராசரிப் பெண்ணாக ஜெயலலிதாவைப் பார்க்கலாம். தன் இளைமைக்காலம் முதலான சுயசரிதம் பற்றி பேட்டியாளரான அவரது தோழியும் அவர் காலத்து இந்தி நடிகையுமான  சிமி க்ரேவல் என்பவரிடம் அவரே கூறும் பேட்டி இது...

இந்த பேட்டியின் தமிழாக்கம் கீழே.

சிமி: உங்கள் அரசியல் வாழ்க்கையை தொடர்ந்து பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறேன். மிக துணிச்சலான பயணம். ஆனால் எந்த சினிமா திரைக்கதையை விடவும் அதிக திருப்பங்கள் கொண்டது இல்லையா அது?

ஜெ: அதிக போராட்டங்கள் நிறைந்ததும் கூட. (Its a tempestuous life என்கிறார் ஜெ. இந்த பேட்டி முழுவதுமே, கேட்கப்படும் கேள்விகளுக்கு, மிகத் துல்லியமான, அதிகம் பயன்படுத்தப்படாத ஆங்கில வார்த்தைகளை தேர்வு செய்து பதில் அளிக்கிறார் ஜெ)

சிமி: வெற்றி, தோல்வி, வழக்கு என்று எதிர்பார்த்திருக்காத வகையிலான ஏற்ற இறக்கங்களைக் கொண்டது உங்கள் வாழ்க்கை. எப்போதாவது எரிச்சல்பட்டிருக்கிறீர்களா ? பயம் அல்லது, ஆத்திரமடைந்திருக்கிறீர்களா ? அதை வெளிக்காட்டி இருக்கிறீர்களா ?

ஜெ: கண்டிப்பாக. நானும் எல்லோரையும் போலதானே. இதுபோன்ற உணர்வுகளை வெளிப்படுத்தவில்லை என்றால்தான் நான் இயல்பாக இல்லை என்று அர்த்தம். ஆனால் நீங்கள் ஒரு தலைவராக இருக்கும்போது உங்களுடைய உணர்வுகளை கட்டுப்படுத்த கற்றுகொள்வீர்கள். வெளிப்படுத்த மாட்டீர்கள்.

சிமி: எப்போது பார்த்தாலும், எந்த நாளில் உங்களை பார்த்தாலும், மிக சாந்தமாக, அமைதியாக இருக்கிறீர்கள். இதற்குப் பின்னால் ஒளிந்திருப்பது என்ன ? என்று நான் தெரிந்து கொள்ளலாமா ?

ஜெ: (வெடித்து சிரிக்கிறார் ஜெ.பின் சிறு இடைவெளி விட்டு பதிலளிக்கிறார்) என்னுடைய உணர்வுகளை எனக்குள்ளேயே வைத்துக்கொள்கிறேன். அதை யாருக்கும் வெளிப்படுத்துவதில்லை. பொது இடங்களில் நிதானம் இழப்பதில்லை. அழுததில்லை. என்னுடைய உணர்வுகள் என்பது காட்சி படுத்துவதற்கல்ல என்பதில் உறுதியாக இருக்கிறேன்.

சிமி: இது எப்படி சாத்தியமாகிற்று ?

ஜெ: எனக்கு மனஉறுதி அதிகம். சுயகட்டுப்பாடும்.


சிமி: அரசியல் உங்களை வலிமை வாய்ந்தவராக மாற்றி இருக்கிறதா ?

ஜெ: கண்டிப்பாக. இப்போது நீங்கள் பார்க்கும் இந்தப்பெண் இல்லை நான். எப்போதும் இப்படியான பெண்ணாக இருந்ததில்லை. அதிக கூச்சமுடைய, அன்னியர்களை சந்திக்க விரும்பாத, அதுவுமில்லாமல், மற்றவர்களால் கவனிக்கப்படுவதை அறவே வெறுத்த பெண் நான்.

சிமி: நிஜமாகவா ? ஆச்சர்யமாக இருக்கிறது.

ஜெ: ஆச்சர்யம்தான். நிஜமாகவே மற்றவர்களின் கவனத்துக்கு ஆளாவதை வெறுத்திருக்கிறேன். ஆனால், நாட்டின் உயரிய இரண்டு பொறுப்புகளை வகித்தது விதியின் வழி. நிஜத்தில் பொறுப்புகளுக்கு பின்னாலிருந்து பணிபுரியவே நான் விரும்பி இருக்கிறேன்.

சிமி: பின்னோக்கி பார்த்தோமானால், உங்களுடைய தற்போதைய வாழ்க்கைக்கும், உங்கள் சிறுபிராயத்திற்கும் ஏதாவது தொடர்பிருக்கிறது என்று நினைக்கிறீர்களா ?

ஜெ: கண்டிப்பாக இல்லை. தமிழ் ஐயங்கார் குடும்பத்தில் பிறந்த நான்,  மிக பாரம்பரியமான, ஆச்சாரமான முறையில் எனது தாத்தா பாட்டியால் வளர்க்கப்பட்ட பெண்.

சிமி: நீங்கள் உங்கள் ஆறு வயதில் இருந்து பத்து வயது வரை பெங்களூரில் தாத்தா பாட்டியிடம் வளர்ந்தீர்கள் இல்லையா ? உங்கள் அம்மாவை பிரிந்திருந்தது கஷ்டமாக இருந்ததா?

ஜெ: மிக கஷ்டமாக இருந்தது. மிகவும் சகித்துக்கொள்ள முடியாததாக இருந்தது.

சிமி: உங்களைப் பார்ப்பதற்கு அடிக்கடி பெங்களூருக்கு வருவார்களா? ??

ஜெ: அவர்களுக்கு நேரம் கிடைக்கும்போதெல்லாம் வருவார்கள். ஆனால், அடிக்கடி என்று சொல்ல முடியாது. எனக்கு ஐந்து வயதிருக்கும். அப்போது பெங்களூரு வரும் என்னுடைய அம்மா , சென்னை திரும்ப நேர்கையில், அதற்கு எதிர்ப்பு தெரிவிக்கும்விதமாக, நான்  தொடர்ந்து அழுவேன். இதன் காரணமாக, என்னை தூங்க வைத்துவிட்டுத்தான், அம்மா சென்னைக்கு கிளம்புவார்கள்.

ஆனால், அம்மா சென்னைக்குக்  கிளம்பிவிடக்கூடாது என்பதற்காக , தூங்கும்போது, அவரது சேலைத் தலைப்பை என்னுடைய கைகளில் சுருட்டி வைத்துகொண்டுதான் தூங்குவேன்.

காலையில் எழுந்திருக்கும்போது, வேறு வழியில்லாமல், என் கையிலுள்ள சேலை தலைப்பை மெதுவாக உருவி எடுத்துவிட்டு, சித்தியின் சேலை தலைப்பை என் கைகளில் சுருட்டிவிட்டு, அம்மா கிளம்புவார்களாம் 

காலையில் எழுந்து அம்மாவைக் காணாது, அழுது, அழுது, ஒரு மூன்று நாட்களுக்காவது சமாதானப்படுத்த முடியாத அளவுக்கு அழுதிருக்கிறேன். பெங்களூரில் இருந்த நாட்களில் எல்லாம் என் அம்மாவுக்காக  ஒவ்வொரு நிமிடமும் ஏங்கி இருக்கிறேன்.

சிமி: ஜெயாஜி, சிறுபிராயம் என்பது நம்முடைய வாழ்க்கையில் பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தி விடாது என்பது உங்கள் கருத்தாக இருந்தாலும், உணர்வுப்பூர்வமாக அது ஒரு அழுத்தத்தை, வாழ்க்கை ஏற்படுத்தவே செய்கிறது இல்லையா ?

ஜெ: இருக்கலாம். என் வாழ்க்கையை திரும்பி பார்த்தால், வாழ்க்கையில் மிகக் குறைவான காலங்களையே அம்மாவுடன்  கழித்திருக்கிறேன். யோசித்தால், நான் எதிர்பார்த்த முழுமையான அன்பை என் அம்மாவிடமிருந்து  நான் அனுபவிக்கவே இல்லை. நேரம் இல்லை என்பதுதான் நிதர்சனம்.

அம்மாவுடன்  வசிப்பதற்காக பெங்களூரில் இருந்து சென்னை வந்தபோது, அவர் சினிமாத்துறையில் மிகவும் பரபரப்பாக இருந்தார். நான் எழுவதற்கு முன்னரே அவர் படப்பிடிப்பிற்கு சென்றிருப்பார். பள்ளிக் காலத்தில், ஆங்கில கட்டுரைப்போட்டியில் நான் பெற்ற முதல் பரிசை அம்மாவிடம் காண்பிப்பதற்கே நான் நள்ளிரவு வரை காத்திருந்திருக்கிறேன். மறக்க முடியாத, பொக்கிஷமான நினைவு அது.

சிமி: நீங்கள் கான்வென்ட்டில் படித்தீர்கள் அல்லவா ? பள்ளி மாணவிக்குரிய இயல்பான கனவுகளோ, ஈர்ப்புகளோ இருந்ததா உங்களுக்கு ?

ஜெ: இல்லாமல் எப்படி ?

கிரிக்கட் வீரர் நாரி காண்டிராக்டர் மீது எனக்கு பெரும் ஈர்ப்பு இருந்தது. அவரைப் பார்ப்பதற்காக மட்டுமே சென்னையில் டெஸ்ட் கிரிக்கெட் நடைபெறும் மைதானங்களுக்கு செல்வேன்.

ஹிந்தி நடிகர் ஷம்மி கபூர் மீதும் கூட எனக்கு ஈர்ப்பு இருந்தது. அவர் நடித்த “ஜங்லி” திரைப்படம் , தற்போது வரை எனக்கு மிக பிடித்த படம்.”

(இதற்கடுத்த சில நொடிகளில், “ஆஜா சனம்” என்ற பிரபல ஹிந்தி அப்பாடலை ஜெ. பாடுகிறார். சிறு வெட்கத்துடன் )

சிமி: உங்களுடைய அம்மா ஒரு நடிகை என்பதற்காக,  பள்ளியில் உங்களுடன் படித்த மாணவிகள், உங்களை கேலி செய்திருக்கிறார்களா ? அது உண்மையா ?

ஜெ: உண்மைதான். மேல்தட்டு குடும்பத்தைச் சார்ந்த பெண்கள் சிலர், பரிகாசம் செய்வார்கள். முன்னணி நடிகையாக, என் அம்மா இல்லாததால்தான் அவர்கள் என்னை கிண்டலடித்தார்கள். அம்மா அப்போது குணச்சித்திர காதாபாத்திரத்தில்தானே நடித்தார். ஒருவேளை அவர் முன்னணி கதாநாயகியாக இருந்தால், அவர்கள் என்னைப் பார்த்து பொறாமைப்பட்டிருப்பார்கள்.

அதை எல்லாம் சரிக்கட்டும்விதமாக, அனைத்து பாடங்களிலும் முதல் மதிப்பெண் பெறும் மாணவியாக  இருந்தேன்.  நான் பள்ளியை விட்டு செல்லும்போது, அனைத்து ஆசிரியர்களும் எனக்கு ஒருமனதாக “Best outgoing student of the year” பட்டம் அளித்தார்கள். என் வாழ்வில் நான் மிகப்பெருமையாக உணர்வதும், இதுவரை பெருமைப்படுவதும் அதற்காகத்தான்.

ஆனால் அப்போதெல்லாம், இந்த பரிகாசங்களை கேட்டு, உடைந்து போய் அழுதது உண்டு. ஆனால் இப்போது அப்படி இல்லை. என்னை பரிகசிப்பவர்களுக்கு திருப்பி கொடுக்க கற்றிருக்கிறேன். சில நேரங்களில், அவர்கள் பரிகசித்ததற்கு அதிகமாகவே திருப்பி அடிக்கிறேன்.

சிமி: 120 படங்களுக்கு மேல் நடித்திருக்கிறீர்கள் இல்லையா ? உங்களுடைய சினிமா வாழ்க்கை எப்படி இருந்தது ?

ஜெ: well. என்னுடைய காலத்தில் நான் தென்னிந்தியாவின் நம்பர் ஒன் நடிகையாக இருந்திருக்கிறேன். எனக்கு அந்த துறை பிடிக்கவில்லை என்றாலும், ஏற்றுக்கொண்ட பொறுப்பில் மிகச்சிறந்து விளங்குவதற்கான அத்தனை முயற்சிகளையும் எடுத்திருக்கிறேன். நம்பர் ஒன் நடிகையாகவும் இருந்தேன்.

அதேபோல்,  அரசியல் எனக்கு பிடிக்காவிட்டாலும் நான் ஒரு வெற்றிகரமான அரசியல் தலைவர் என்று மக்கள் கூறுகிறார்கள். என்னை பார்த்து நானே ஆச்சரியப்பட்டிருக்கிறேன்.

சிமி: நடனம் ஆடுவது, ஒப்பனை செய்வது, ஒத்திகை பார்ப்பது, இப்படியான சினிமாத்துறை பணிகள் உங்களுக்கு பிடித்திருந்ததா ?

ஜெ: பிடித்தது என்று சொல்ல மாட்டேன். ஆனால் நடிப்பு எனக்கு இயற்கையாவே வந்தது. நான் ஒரு பிறவி நடிகர் என்றுதான் சொல்லவேண்டும். யாரையும்  பிரதி எடுத்து நடிக்க நான் முயன்றதே இல்லை.

சிமி: உங்களுடைய 23 வயதில், நீங்கள் அம்மாவை இழந்துவிட்டீர்கள். அந்த சூழலை எப்படி எதிர்கொண்டீர்கள்.

ஜெ: கண்ணைக் கட்டி காட்டுக்குள் விடப்பட்ட ஒரு சிறு குழந்தையைப் போல, திணறிப்போனேன். அதை அப்படித்தான் சொல்லவேண்டும். அம்மாதான் என்னுடைய முழு உலகமும். அவர் என்னைப் பாதுகாத்தாரே தவிர, வேறு எதையும் எனக்கு சொல்லித்தரவில்லை.

எனக்கு குடும்பத்தை நிர்வகிக்கத் தெரியவில்லை. வங்கிக்கணக்கு பற்றியோ, காசோலையில் கையெழுத்து போடுவது பற்றியோ, வருமான வரி கட்டுவது பற்றியோ, ஏன் ? என் வீட்டில் எத்தனை பணியாளர்கள் இருக்கிறார்கள் என்பது பற்றியோ, இப்படி எனக்கு எதுவுமே தெரியவில்லை. நான் என்ன சம்பளம் வாங்கிக் கொண்டிருந்தேன் என்று கூட எனக்குத் தெரியவில்லை. மிகுந்த அப்பாவியான குழந்தை ஒன்றை கண்ணை கட்டி காட்டுக்குள் விட்டுவிட்டதை போலதான் உணர்ந்தேன்.

கையறு நிலையிலான அன்றைய சூழலலில்,  வெகுளியான, எளிதில் காயப்படக்கூடிய, அப்பாவி பெண்ணாக இருந்த என்னை, சுற்றி இருந்த அத்தனை பேருமே பயன்படுத்திக்கொண்டார்கள்.


சிமி: எம்.ஜி.ஆரை காதலித்தீர்களா ? அவர் மீது காதல் இருந்ததா ?

ஜெ: ( அகன்ற புன்னகை ஒன்றுக்குப் பின்) அவரை சந்தித்த அனைவருமே அவரை காதலித்திருக்கிறார்கள் என்றுதான் நான் நினைக்கிறேன். கவர்ந்திழுக்கும் ஆளுமை அல்லவா அவர்.

சிமி: தனிப்பட்ட மனிதராக எம்.ஜி.ஆர் எப்படிப்பட்டவர் ? அவர் ஒரு புதிரைப் போன்றவர் இல்லையா ?

ஜெ: மிகுந்த அக்கறையும், இரக்கமும் உள்ள மனிதர் அவர். எனது அம்மாவுக்குப்  பின், என் வாழ்க்கையில் ஏற்பட்ட வெற்றிடத்தை நிரப்பியவர் அவர்தான். அவர் எனக்கு எல்லாமுமாக இருந்தார். அப்பா, அம்மா, நண்பன், வழிகாட்டி, என்று எல்லாமுமாக.

சிமி: எம்.ஜி.ஆர் உங்கள் வாழ்க்கையின் மீது ஆதிக்கம் செலுத்தினாரா ?

ஜெ: கண்டிப்பாக. அம்மாவும் , அவரும் என்னுடய வாழ்க்கையில் ஆதிக்கம் செலுத்தினார்கள்தான். பிடிவாதமான ஆளுமைகள் அவர்கள் இருவருமே. அம்மா என் மீதும், எம்ஜிஆர் என் வாழ்க்கையின் மீதும் ஆதிக்கம் செலுத்தினார்கள். இருப்பினும், அவர்கள் இருவரும்தான் என் வாழ்வில் மிக முக்கிய பங்கு வகித்திருக்கிறார்கள்.

சிமி: உங்கள் மீது எம்.ஜி.ஆர் possessive ஆக இருந்தாரா ?

ஜெ: (அதே அகன்ற புன்னகை) இருந்திருக்கலாம்.

சிமி: ஜெயாஜி. நிபந்தனையற்ற அன்பை கண்டிருக்கிறீர்களா? உங்கள் வாழ்க்கையில் ?

ஜெ: இல்லை. கண்டிப்பாக இல்லை. நிபந்தனையற்ற அன்பு என்ற ஒன்று இருப்பதாகவே நான் கருதவில்லை.

புத்தகங்கள், நாவல்கள், கவிதைகள், திரைப்படங்களில்தான் அது, அந்த நிபந்தனையற்ற அன்பு  இருக்கிறது. உண்மையில், அப்படி ஒன்று இருக்குமானால், அந்த நிபந்தனையற்ற அன்பை நான் இதுவரை சந்தித்திருக்கவில்லை.

சிமி: எம்.ஜி.ஆரின் மறைவிற்கு பிறகுதான், அரசியலில், உங்களுக்கு எதிரான பெரும் போராட்டங்களை நீங்கள் சந்தித்ததும், வெற்றி கண்டதும். இல்லையா ?

ஜெ: மிகச்சரி. அவர் இருக்கும்வரை, அவர்தான் கட்சித்தலைவர். அவருடைய அறிவுரையை பின்பற்றுவதுதான் என்னுடைய வேலை. ஆனால் அவருக்குப் பின், நான் தனித்து விடப்பட்டேன். அவருடைய வாரிசாக வருவதற்கான எந்தப் பாதையையும் எம்ஜி.ஆர்  எனக்கு உருவாக்கித் தரவில்லை.

அரசியலுக்கு அவர்தான் என்னை அழைத்து வந்தார் என்றாலும், அந்த பாதையை  அவர் எனக்கு எளிதாக்கித் தரவில்லை. ராஜீவ் காந்திக்கு அவருடைய தாயார் இந்திரா காந்தி செய்ததை போல, கட்சி தலைமையை பொறுப்பை வகிக்கும் அளவிற்கு  ராஜீவை, தயாராக்கியத்தை போல, என்னை யாரும் தலைமை பொறுப்பிற்கு உருவாக்கவில்லை.

தெற்கு ஆசியாவை எடுத்துகொண்டால், நாட்டின் தலைமை பதவிக்கு வந்த பெண்கள் அனைவருமே, யாரோ ஒரு தலைவரின் மகளாகவோ, அல்லது மனைவியாகவோதான் இருந்திருக்கிறார்கள். அவர்களுக்கு அந்த வாய்ப்பு தங்கத் தட்டில் வைத்து வழங்கப்பட்டிருக்கிறது. ஆனால் எனக்கு அப்படி இல்லை.

மறைந்த தலைவரின் மனைவியாக இருந்தால், உங்கள் மீது இயல்பாகவே மரியாதை வந்துவிடும். மக்கள் உங்களை மரியாதையோடு விளிப்பார்கள். அணுகுவார்கள். ஆனால் எனக்கு அப்படி இல்லை.

அரசியலுக்கு அவர்தான் என்னை அழைத்து வந்தார் என்றாலும், அந்த பாதையை அவர் எனக்கு எளிதாக்கித் தரவில்லை. என்னுடைய ஒவ்வொரு அடியையும் எடுத்து வைக்க நான் மிகவும் போராட வேண்டி இருந்தது.


சிமி: ஆண்கள் உங்களை பார்த்து பயப்படுகிறார்களா ?

ஜெ:அவர்களைத்தான் நீங்கள் கேட்க வேண்டும். நான் அப்படிதான் நினைக்கிறேன்.
ஆனால், இப்போதெல்லாம் என்னை பார்த்தாலே, ஆண்கள் பீதியாகுகிறார்கள் (சொல்லிகொண்டே சிரிக்கிறார்)

சிமி: ஏன் ?

ஜெ: ஊடகங்கள் அப்படியான ஒரு இமேஜை, என்னை பற்றி கட்டமைத்திருக்கிறார்கள். அது மட்டுமல்ல, மற்றவர்களின் அபத்தங்களை, முட்டாள்தனங்களை இப்போதெல்லாம் நான் பொறுத்துக்கொள்வதில்லை.

அந்த பழைய,  ஜெயலலிதா இப்போது இல்லை. அதிர்ந்து பேசாத, எப்படி எதிர்த்து பேசுவது என்று தெரியாத, அவமானப்படுத்தினால், வீட்டுக்கு சென்று அறையை பூட்டிக்கொண்டு அழுகிற அந்த பழைய ஜெயலலிதா இல்லை நான் இப்போது.

என்னுடைய இந்த மாற்றம் எனக்கே ஆச்சர்யமாக இருக்கிறது.

சிமி: ஆண்களை வெறுப்பவரா நீங்கள் ? are you a Man Hater ? ஆண்கள்தான் உங்களின் மோசமான விமர்சகர்கள் இல்லையா ?

ஜெ: இல்லையே. ஆண்களை வெறுப்பவள் இல்லை நான். இன்னும் சொல்லப்போனால், பெண்கள்தான் என்னை மிக மோசமாக விமர்சித்திருக்கிறார்கள்.


சிமி: சசிகலாவுடானன உங்கள் சிநேகம் இத்தனை விமர்சனங்களை சந்தித்த பின்னும், நீங்கள் அதை தொடருவது ஏன் ? சசிகலாவை விட்டுக்கொடுக்காமல் இருப்பது ஏன் ?

ஜெ:  என் மீதான அவருடைய விசுவாசத்தின் காரணமாகவே, மற்றவர்களால் மிகத்தவறாக சித்தரிக்கப்பட்ட,  புரிந்துகொள்ளப்பட்ட ஒரு பெண் அவர்.எனக்காக அவர் மிக சிரமப்பட்டிருக்கிறார். உங்களுக்கு தெரியுமா ? அவர் ஒரு வருடம் சிறை அனுபவித்திருக்கிறார். என்னுடனான நட்பு மட்டும் இல்லையென்றால், அவரை யாருமே இந்தளவு தொந்தரவு செய்திருக்க மாட்டார்கள்.

பரபரப்பான அரசியல் வாழ்க்கையை மேற்கொள்ளும் ஒருவரால், அவருடைய குடும்பத்தையும் கவனித்து கொள்வது என்பது இயலாத காரியம். பெரும்பாலான ஆண்களுக்கு இது புரிவதில்லை. ஏனென்றால், அவர்களுக்கு வீட்டில் மனைவியோ அல்லது வேறு யாரோ இருப்பார்கள். ஆண்கள்தான் எங்களுடைய நட்பை கொச்சைப்படுத்துகிறார்கள்.

எனக்கான ஷாப்பிங்கை கூட நான் செய்ய முடியாது. எனக்கான பொருட்களை யாராவது எனக்கு வாங்கி வர வேண்டும். என்னுடைய குடும்பத்தை எனக்காக யாராவது நிர்வகிக்க வேண்டும். அதைத்தான் அவர் செய்கிறார். என்னுடன் பிறக்காத சகோதரி அவர். என் அம்மாவின் இடத்தை, நிரப்பிய பெண் அவர்.

சிமி: நீங்கள் ஏன் திருமணம் செய்து கொள்ளவில்லை ஜெயாஜி ?

ஜெ:  அப்படி ஒன்று நடக்கவில்லை

சிமி:  திருமணம் செய்து கொள்ளுமளவிற்கு யாரையாவது சந்தித்திருகிறீர்களா ?  இவரைத் திருமணம் செய்துகொள்ள வேண்டும் என்று எப்போதாவது தோன்றி இருக்கிறதா ?

ஜெ:  இல்லை. அப்படி யாரையும் சந்திக்கவில்லை. ஆனால், திருமணம் என்கிற அந்த எண்ணம் எனக்கும் இருந்தது. எல்லா இளம் பெண்களையும் போல, நானும் எனக்கான Prince Charming பற்றி கனவு கண்டிருக்கிறேன்.

என்னுடைய பதினெட்டு வயதில் , என்னுடைய அம்மா எனக்கு திருமணம் செய்து வைத்திருந்தால்,  அது பெற்றோரால் ஏற்பாடு செய்யப்பட்ட திருமணமாக இருந்தாலும் சரி, நான் மிக மகிழ்ச்சியாக ஒரு வாழ்க்கையை தொடங்கியிருப்பேன். குடும்பம், குழந்தைகள் என்று அந்த வாழ்க்கையை தொடர்ந்திருப்பேன்வீட்டை விட்டு வெளியே வந்திருக்கவே மாட்டேன்.ஆனால், எதிர்பார்ப்பதெல்லாம் நடப்பதில்லையே.


சிமி:  ஒரு முழுமையான குடும்பம் உங்களுக்கு இல்லை என்று தோன்றுகிறதா இப்போது ?

ஜெ:  இல்லை.எப்போதும் இல்லை. என்னுடைய சுதந்திரத்தை நான் முழுமையாக அனுபவிக்கிறேன்.

தோல்வியுறும் திருமணங்கள், பெற்றோர்களை கைவிடும் குழந்தைகள் என்று என்னை சுற்றி நடப்பவை எல்லாம் பார்க்கும்போது, எனக்கு திருமணமாகதது குறித்து வருத்தமில்லை. சந்தோஷப்படவே செய்கிறேன்.

இந்த வாழ்க்கை எனக்குப் பிடித்திருக்கிறது. என்னுடைய முடிவுகளை நானே எடுக்கும் சுதந்திரத்தை. யாருக்கும் விளக்கம் கொடுக்க வேண்டி இருக்காத, மற்றவர்களை மகிழ்விப்பதற்காக வாழத் தேவையில்லாத இந்த சுதந்திரத்தை, நான் விரும்பவே செய்கிறேன்.

சிமி:  இப்படியான ஒரு மாலை சந்திப்புக்காக மிக்க நன்றி ஜெயாஜி. மிக நேர்மையாக, மிக உண்மையாக உங்கள் மனதை வெளிப்படுத்தியதில் மிக்க மகிழ்ச்சியும் ஜெயாஜி.

ஜெ: எனக்கும் மிக மகிழ்ச்சியான ஒரு பேட்டி இது.  இது வரை என்னிடம் யாருக்கும் கேட்கத் தைரியமில்லாத கேள்விகளை கேட்டதோடு, அதற்கான பதில்களை வெளிக்கொண்டு வந்ததும் மிக அருமை. உங்களை சந்தித்ததில் மிக மகிழ்ச்சி. நன்றி.

ஒரு சாதாரண கட்டுப்பாடு நிறைந்த தமிழ்க் குடும்பத்திலிருந்து வந்து மிகப் பெரிய அரசியல் சாதனையாளராக சாதித்த பெண்ணின் உண்மை வரலாறு...!!! 



ஜெயலலிதா பேட்டி காணொளியாக 
பாகம் - 1


ஜெயலலிதா பேட்டி காணொளியாக 
பாகம் - 2


இந்தக் காணொளியையும் அதனை தமிழில் மொழிபெயர்த்து அனுப்பிய நண்பருக்கும் நன்றிகள்..!


செவ்வாய், டிசம்பர் 06, 2016

இரும்பு பெண்மணி; ஆனால் கரும்பு பெண்மணியும் கூட..!


டந்த 30 ஆண்டுகால தமிழக அரசியல் களத்தில் மிகுந்த பங்களிப்பைக் கொண்ட அரசியல் தலைவராக வலம் வந்த தமிழக முதல்வர் ஜெயலலிதா, இயற்கை எய்தியுள்ளது தமிழக மக்களை அதிர்ச்சியில் ஆழ்த்தியுள்ளது.


ஆணாதிக்க சமுதாயத்தில், குறிப்பாக அரசியலில் துணிச்சல் மிக்க பெண்ணாக பல்வேறு சோதனைகள், போராட்டங்கள், வழக்குகள் என அனைத்தையும் தனியாளாக எதிர்கொண்டு நெஞ்சுரத்துடன் செயல்பட்டு, தமக்கு வந்த சோதனைகளை எல்லாம் தவிடுபொடியாக்கியவர் அவர்.

தமிழகத்தின் மிக முக்கியமான காவிரி பிரச்சினை என்றாலும், முல்லை பெரியாறு பிரச்சினை என்றாலும், திடமான முடிவெடுத்து நிலைமாறாது செயல்பட்டு, தமிழகத்திற்கான சாதகமான தீர்ப்புகளை தமிழக முதல்வராக இருந்து அவரால் பெற முடிந்தது பெரும் சாதனையே.


அதுமட்டுமல்லாமல், சட்டம் ஒழுங்கை கையாளுவதில் மிகத் துணிச்சலுடனும், தீர்க்கமான மனத்துடனும் செயல்படக்கூடியவர் முதல்வர் ஜெயலலிதா என்பதை தமிழகத்தில் யாரும் மறுக்கமாட்டார்கள். புகழ்பெற்ற எம்ஜிஆர் விட்டுச்சென்ற அதிமுக என்கிற மாபெரும் இயக்கத்தை கட்டிக்காத்து இன்றைக்கு தமிழகத்தின் மிகப்பெரும் அரசியல் கட்சியாக முன்னிறுத்தியதில் ஜெயலலிதாவின் பங்களிப்பு மிக மிக அதிகம்.

அரசியல் ரீதியாக துணிச்சலான நடவடிக்கைகளுக்கு பெயர் பெற்றவர் என்பதால், தமிழகத்தின் இரும்புப் பெண்மணி என வர்ணிக்கப்பட்டாலும்கூட, சமூகத்தில் கடைநிலையில் இருக்கும் தொண்டனைக்கூட அமைச்சர், எம்பி அந்தஸ்துக்கு உயர்த்தி அழகு பார்க்கும் மனப்பாங்கு கொண்டிருந்தவர் என்பதால், அவர் சார்ந்த இயக்கத் தொண்டர்களுக்கு கரும்புப் பெண்மணியாகவும் விளங்கினார். அதனால்தான் இயக்கத்தொண்டர்கள் மட்டுமல்லாமல், பெருவாரியான மக்களாலும் "அம்மா' என்று அடைமொழியிட்டு அன்போடு அழைக்கப்பட்டு வந்திருப்பவர் அவர்.


தமிழக அரசியலில் அவரது மறைவு ஈடு  செய்ய இயலாத இழப்பாகும் என்பதையும், அந்த வெற்றிடத்தை நிரப்புவது அவ்வளவு எளிதான காரியம் அல்ல என்பதையும் குறிப்பிட்டே ஆக வேண்டும். தமிழகம், தமிழர் நலன் என்கிற கோட்பாடுகளோடு திராவிட இயக்கங்களின் சமூக மேம்பாட்டுக் கொள்கைகளையும் மேலும் முன்னெடுத்துச் செல்கின்ற அரசியல் தலைவராக அடையாளம் காணப்பட்டவர் அவர்.

தேசிய சிந்தனை கொண்ட, ஆனால் மாநில நலனுக்காக கிஞ்சித்தும் அஞ்சாமல் போராடக்கூடிய ஒரு மாபெரும் தலைவராக அவர் விளங்கியதை நாடு நன்றாக அறியும். துயரமிக்க இந்த தருணத்தில் அதிமுக கட்சியைச் சேர்ந்த தொண்டர்கள் தங்களது தலைவி வகுத்து தந்திருக்கும் கட்டுப்பாட்டோடு நடந்து கொள்வதோடு, மாபெரும் அரசியல் தலைவியான அவரது கொள்கைகளையும், கனவுகளையும் திறமையாக முன்னெடுத்துச் சென்று தமிழகத்தை வளமாக்க வேண்டிய பெரும் பொறுப்பு அவர்களுக்கு இருக்கிறது என்பதையும் உணர்ந்து செயல்பட்டாக வேண்டும் என்பதே
தமிழக மக்களின் எதிர்பார்ப்பாக இருக்க முடியும்.

அன்னாரது ஆன்மா சாந்தியடைய பிரார்த்திப்போம்! வாழ்க அவர்தம் புகழ்.! 


கட்டுரையாளர் : எம்.ஜே.வாசுதேவன் 



ஞாயிறு, டிசம்பர் 04, 2016

கேளிக்கையா வரிவிலக்கு கேட்பது - நீதிமன்றம்


'சவாரி' என்கிற சினிமாவுக்கு 'யு' சான்றிதழ் வழங்குவது குறித்த வழக்கு ஒன்றின்போது, தமிழ் சினிமாவுக்கு கேளிக்கை வரி விலக்கு அளிக்கப் படுவது குறித்து நீதியரசர் கிருபாகரன் சில கருத்துகளை வெளியிட்டுள்ளது சிந்திக்கத்தக்கதாக உள்ளது.

'சவாரி' படத்தில் சனம் ஷெட்டி
தமிழ் கலாச்சாரத்தையும், மொழியையும் வளர்க்கும் அளவில், முற்றிலும் தமிழில் பெயர் கொண்ட தமிழ் திரைப்படங்களுக்கு 30 சதவிகித கேளிக்கை வரி விலக்கு அளிக்கப்படும் என 2006 ஆம் ஆண்டு அரசு அறிவித்திருந்தது. இதுவரையில் கிட்டத்தட்ட 2120 படங்களுக்கு  கேளிக்கை வரி விலக்கு அளிக்கப்பட்டுள்ளதாக தமிழக அரசு நீதி மன்றத்தில் தெரிவித்துள்ளது. இந்நிலையில், எந்த அடிப்படையில் படங்களுக்கு கேளிக்கை வரி விலக்கு அளிக்கப்பட்டது என்றும்,  கலாச்சாரத்தையும், மொழியையும் வளர்க்க தமிழ் திரைப்படங்கள் என்ன செய்தன என்றும், நீதிபதி கேள்விகளை எழுப்பியுள்ளார். மேலும், திரைப்படங்களுக்கு கேளிக்கை வரி விலக்கு அளிப்பதால், தயாரிப்பாளர் மட்டுமே பயன் அடைகிறார் என்றும் மக்களுக்கும், அரசுக்கும் அதனால் என்ன பயன் என்றும் நீதியரசர் கிருபாகரன் கேட்டுள்ளார்.


2006 முதல் 2016 வரை படங்களுக்கு அளிக்கப்பட்ட கேளிக்கை வரி விலக்கு பணமதிப்பு என்ன என்பதை குறிப்பிடுமாறு தமிழக அரசை கேட்டுக்கொண்டிருந்த நிலையில், அது குறித்து தகவல்கள் இல்லையென அரசு தெரிவித்துள்ளது வேடிக்கையாக உள்ளது.  சில காலங்களாகவே தமிழ் திரைப்படங்களில் அளவுக்கு அதிகமாக காதல் காட்சிகளும், மோசமான வன்முறை காட்சிகளும் இடம்பெற்று வந்துள்ளதாக சமூக நல ஆர்வலர்கள் குற்றம் சாட்டியே வந்துள்ளனர். அதில் உண்மை இருப்பது சராசரி சினிமா ரசிகனும் அறிந்த ஒன்றே. இருந்தபோதும், வெறும் தமிழ் சொற்களில் தலைப்புகள் வைக்கப்படுவதன் அடிப்படையில் மாத்திரமே கேளிக்கை வரி விலக்கு வழங்கப்படுவது ஏற்கத்தக்கதா என்பது கேள்விக் குறியே. அதைத்தான் நீதிபதி சுட்டிக் காட்டியுள்ளார்.


ஆனால் அதேநேரம், வருடத்திற்கு ரூ.1000 கோடிக்கும் அதிகமாக புழங்கும் தமிழ் திரைப்பட உலகம், கடுமையான சவால்களை எதிர் நோக்கியுள்ளதையும், இதுபோன்ற சலுகைகளை எதிர் பார்த்து காத்திருப்பதும் யாவரும் அறிந்த ஒன்றே. புதிய தொழில்நுட்பங்களின் வரவு சினிமாத் துறை வர்த்தகத்தை  மிக மோசமாக பாதித்துள்ளதையும், யாரும் மறுக்க இயலாது.

'ஷேர் இட்' போன்ற செயலிகள் மூலம் முழு திரைப்படத்தையும், சில நிமிடங்களில் பதிவிறக்கம்  செய்துவிடமுடியும். மேலும், மொபைல் புரட்சியின் காரணமாக நான்காம் தலைமுறை '4ஜி' மூலம் குறைந்த செலவில் இணையதள டேட்டா வசதிகளை அளிக்கும் நிலையும் ஏற்பட்டுள்ளது. சொல்லப் போனால்,   வரும் வருடங்களில்  திரைப்படங்களை தியேட்டர்களில், டிவி சேனல்களில் பார்ப்பதை விடவும், அதிகமான அளவில் மொபைல் போன்களிலேயே பலரும் பார்ப்பர் என்கிற அளவுக்கு  நிலைமை மாறியுள்ளது கண்கூடு. இநநிலையில் தமிழ் திரைப்படத்துறை சுய பரிசோதனை செய்வதன் மூலம் தனக்கான சவால்களை வெற்றி காண வேண்டுமேயன்றி, கலாசார மொழி வளர்ச்சி என்கிற அடிப்படையில் தமிழ் பெயருக்காக வரி விலக்கைப்பெறுவது தவிர்க்கத்தக்கதே.

எந்த திரைப்படம் வெளியானாலும், முழுமையான கட்டணங்களே வசூலிக்கப்படுவதும் யாவரும் அறிந்ததே. ஒரே ஒரு திரை கொண்ட தியேட்டர்களில் ரூ.50க்கு மிகாமலும், 3 திரைகளுக்கு அதிகம் கொண்ட தியேட்டர்களில் ரூ.120க்கு மிகாமலும் கட்டணம் வசூலிக்கப்பட வேண்டும் என்பதே அரசின் அறிவிப்பாகும். ஆனால் யதார்த்தத்தில் இந்நிலை காணப்பட வில்லை என்பதும் அனைவரும் அறிந்த ரகசியமே. வருடத்திற்கு 150க்கும் அதிகமான படங்கள் தயாரிக்கப்பட்டாலும், அவற்றில் 10 படங்களுக்கு உள்ளாகவே குறைந்தபட்ச லாபத்தையாவது சம்பாதிக்கின்றன எனும்போது, டிஜிட்டல் தொழில் நுட்ப புரட்சியின் அடிப்படையில், விநியோக முறைகளில் பெரும் மாற்றங்களைக் கொண்டு வந்தாலேயன்றி, திரைப்படத்துறை வளமான நாட்களை எதிர்பார்க்க முடியாது என்பதே வல்லுனர்களின் கருத்தாக உள்ளது. 

கருப்பு பணத்தை ஒழித்தே தீருவோம் என மத்திய அரசு செயல்பட்டு வரும் நேரத்தில் கருப்பு பணம் அதிகமாக புழங்குவதாக கருதப்படும் திரைப் படத்துறை, நிதித்துறை சீர்திருத்தங்களையும், நடிகர்கள் சம்பள குறைப்பு உள்ளிட்ட பல்வேறு நடவடிக்கைகளையும் எடுப்பதோடு, விற்பனை மற்றும் மார்க்கெட்டிங் துறைகளில் புதிய பரிமாணங்களை  எட்டுவது, அலைபேசி சேவை வாயிலாக திரைப்பட விநியோகத்தை மேற்கொள்வது, அனைத்து தியேட்டர்களிலும் மேம்பட்ட வசதிகளை உருவாக்குவது என பலவாறாக கவனம் செலுத்த வேண்டியுள்ளதை குறிப்பிட்டாக வேண்டும்.


வரி விலக்கு  அளிக்கப்படுவதில் ஏற்புடைய பின்னணி இல்லையென்பதையே நீதி அரசரின் கேள்விகள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன எனும்போது, வரி விலக்கை தவிர்த்து தமிழ் திரைப்படத் துறை  சிந்திக்க வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டுள்ளது என்பதே யதார்த்தம். அதேநேரம், அரசுக்கு வருவாய் இழப்பை ஏற்படுத்துவதால், கேளிக்கை வரி விலக்கு  குறித்த அரசாணையை விலக்கிக் கொள்வது குறித்து தமிழக அரசும் பரிசீலிக்க வேண்டியது அவசியம்.


கட்டுரையாளர் : எம்.ஜே.வாசுதேவன் 



சனி, டிசம்பர் 03, 2016

கையில் கொஞ்சம் காசிருந்தால் கடைசி வரைக்கும் நிம்மதி


டிசம்பர் 31-க்குப் பிறகு, இன்னும் சொல்லப்போனால் மார்ச் 31, 2017க்குப் பிறகு பண மதிப்பு நீக்க நடவடிக்கைகளின் காரணமாக எதிர்பார்க்கப்படுவது போல் கிட்டத்தட்ட ரூ.3 லட்சம் கோடி வங்கிகளுக்குள் வராது போகுமானால் அது அரசுக்கு வருவாயாக மாறும் சூழல் ஏற்படும் என்பதால், அதனை வெற்றியாக அரசு அறிவிக்கக்கூடும். அதன் அடிப்படையில் தான் பட்ட சங்கடங்களையும் சமான்ய குடிமகன் மறந்து அரசை வாழ்த்தவும் கூடும். இதில் மாற்றுக் கருத்துக்கு இடமில்லை.


அதேநேரம், அதன் தொடர்ச்சியாக அரசியல் கட்சிகள் ரொக்கமாக, நன்கொடையாளர் குறித்த விவரங்கள் இன்றி பெறும் நன்கொடைகளுக்கு எதிரான நடவடிக்கைகள், 'ரவுண்ட் ட்ரிப்பிங்' எனப்படும் உள்நாட்டில் திரட்டப்படும் கருப்பு பணம் வெளிநாடுகளுக்கு கொண்டு செல்லப்பட்டு அந்நிய கரன்சிகளாக மறுபடியும், இந்தியாவிற்கு சிவப்பு கம்பள வரவேற்புடன் முதலீடுகளாக வருவதற்கு எதிரான நடவடிக்கைகளையும் மத்திய அரசு எடுக்க வேண்டும் என்பதே அனைவரின் எதிர்பார்ப்பாக இருக்க முடியும்.

மோடி தலைமையிலான மத்திய அரசு அதை நோக்கியே பயணிப்பதாக தெரிவதும் உண்மை. ஆனால், ரொக்கமில்லா பரிவர்த்தனை கொண்ட நாடாக மாறவேண்டும் என்று ஓங்கி ஒலிக்கும் அறைகூவல்கள் குறித்து சற்றே எச்சரிக்கை அவசியம் என்றே தோன்றுகிறது. 2008 ஆம் ஆண்டில் 'லேமென் பிரதர்ஸ் வங்கி' திவாலான போது அமெரிக்க பொருளாதாரம் மட்டுமல்லாது, சர்வதேச நாடுகளின் பொருளாதாரங்களும் பாதிக்கப்பட்ட போது, இந்தியாவில் அது பெருத்த அளவில் உணரப்படாமல் போனமைக்கு இந்திய குடும்பங்களின் சேமிப்பே காரணம் என கூறப்பட்டது நினைவிருக்கும். 2013 ஆம் ஆண்டில் 22,124.14 பில்லியன் ரூபாய்களை இந்திய குடும்பங்கள் சேமிப்பாக கொண்டிருந்ததாக புள்ளிவிவரங்கள் தெரிவிக்கின்றன.


2006 ஆம் ஆண்டில் இதுவே 8,689.88 பில்லியன் ரூபாய்களாக இருந்தது என்பதையும், வருடத்திற்கு சராசரியாக 2,819.47 பில்லியன் ரூபாய்கள் இத்தகைய சேமிப்பு  அதிகரித்து வருகிறது என்பதையும் புள்ளி விவரங்களிலிருந்து அறியும்போது, பெருமிதம் உண்டாகக்கூடும். ஆனால், சமூக, வரலாற்று மற்றும் பொருளாதார பண்பாட்டு ரீதியிலான மக்களின் மனோபாவ அடிப்படையில் அமைந்த இந்த சேமிப்பு பழக்கத்திற்கு தற்போதைய வங்கிகளில் இருப்பு, அட்டைகளில் செலவழிப்பு என்கின்ற 100 சத மின்னணு பரிவர்த்தனை முறை வேட்டு வைத்துவிடுமோ என்கிற ஐயப்பாடுகள் எழுவதை தவிர்க்க இயலவில்லை. மேலும், பெருமளவிலான நுகர்வு கலாச்சாரத்தையும், அது ஏற்படுத்தி விடக்கூடும். மின்னணு பரிவர்த்தனைக்களுக்குத் தேவையான உட்கட்டமைப்பு வசதிகள் இல்லாத போது, அதனை வற்புறுத்துவது தொழில் துறையில் குறிப்பாக 3 கோடி சில்லரை வணிகர்களின் வாழ்வாதாரத்தை பாதிப்பதாக அமையும் என்பதும் கருத்தில் கொள்ளத்தக்கது. ஃபிளிப்கார்ட், அமோசன் போன்ற அன்னிய நிறுவனங்களுக்கே இதில் அதிக பயன் இருக்கும் என்பதையும் மறுக்க இயலாது.


அது மட்டுமல்லாமல் சிறுவாட்டுக் காசாக சேமிக்கப்படும் பணத்தை வங்கிகளில் வைத்திருக்க இந்திய பெண்கள் விரும்புவது சந்தேகமே. தற்போதும் கூட, நாளது தேதி வரையில் 8.5 லட்சம் கோடி ரூபாய்கள் பழைய 500, 1000 ரூபாய் நோட்டுகள் வங்கிகளில் செலுத்தப்பட்டுள்ள நிலையில், 2.5 லட்சம் கோடி ரூபாய் மதிப்பிலான புதிய நோட்டுகளை மத்திய அரசு வெளியிட்டுள்ளதாக தெரிகிறது.

இதில் 86 சதவிகிதம் அதாவது ரூ.2.21 லட்சம் கோடி உடனடியாக வங்கிகளிலிருந்து எடுக்கப்பட்டுள்ளது. முழுமையான அளவிற்கு புதிய ரூபாய்கள் வெளியிடப்பட்டிருப்பின் பொதுமக்கள் 80 சதத்திற்கும் அதிகமாகவே திரும்பப் பெற்றுக்கொண்டிருப்பர் என்பதுதான் உண்மை. ஆனால் தற்போது உள் செலுத்தப்பட்ட தொகைக்கு ஈடான புதிய ரூபாய் நோட்டுகள் வெளியிடப்படமாட்டாது என்றே தெரிகிறது.


அதாவது, ரொக்க பரிவர்த்தனையை குறைக்கும் முயற்சியே இது. ஏற்கெனவே, இ-ஷாப்பிங் போன்ற நவீன தொழில்நுட்பங்களின் காரணமாக இயற்கையாகவே இந்தியாவில் மின்னணு பரிவர்த்தனைகள் வருடா வருடம் அதிகரித்தே வந்துள்ளதை காணும் போது, தானாக கனிவதை தடியால் அடித்து கனிய வைக்க வேண்டுமா என்கிற கேள்வி எழுவதை தவிர்க்க இயலவில்லை.

தற்போது 20 சதவிகிமாக இருக்கும் மின்னணு பரிவர்த்தனைகள் 50 சதத்தையும் இயற்கையாகவே தாண்டுவதற்கான வாய்ப்புக்கள் உள்ள நிலையில், ரொக்க கையிருப்புக்கு எதிரான பிரச்சாரங்களை எச்ச ரிக்கையாகவும், கவனமுடனும் கையாள வேண்டியது அவசியம் என்றே தோன்றுகிறது.

கையில் கொஞ்சம் காசு இருந்தால் மட்டுமே கடைசி வரைக்கும் நிம்மதி’ என்கிற சராசரி இந்தியனின் எண்ணத்திற்கு மதிப்பளிக்க வேண்டாமா?


கட்டுரையாளர் : எம்.ஜே.வாசுதேவன் 




வெள்ளி, டிசம்பர் 02, 2016

பணச்சுருக்கமும், மனச்சுருக்கமும்



வம்பர் 8 ஆம் தேதி பிரதமரின் ரூபாய் மதிப்பிழப்பு அறிவிப்புக்குப் பின்னர்  நாட்டில் பணப்புழக்கம் கடுமையாக பாதிக்கப்பட்டுள்ளது யாவரும் அறிந்ததே.


கிட்டத்தட்ட 5.8 லட்சம் கோடி ரூபாய் அளவுக்கு பணச்சுருக்கம் ஏற்பட்டுள்ளதாக ரிசர்வ் வங்கி அறிவித்துள்ளது. அதாவது, புழக்கத்தில் உள்ள பணம் மற்றும் வங்கிகளில் சேமிப்பு ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் பார்க்கும்போது  கையிருப்பு ரொக்கமானது 12.4 சதவிகித சுருக்கத்தை அடைந்துள்ளதாகவும், நவம்பர் 25 ஆம் தேதி வரையில் இதன் மதிப்பு 2.3 லட்சம் கோடி ரூபாய் எனவும், தெரிய வருகிறது. புழக்கத்தில் இருக்கும் தொகை மட்டுமே 16.8 சதவிகிதம் அதாவது  2.4 லட்சம் கோடி ரூபாய் மதிப்புக்கு சுருங்கியுள்ளதாக கூறப்படுகிறது.

வங்கிகள் வாங்கிய டெபாசிட்டுகள் அனைத்தையும் கட்டாய ரொக்க கையிருப்பாக ரிசர்வ் வங்கியில் குறிப்பிட்ட காலத்திற்கு வைக்க வேண்டுமென உத்தரவிடப்பட்டதன் காரணமாக இந்த பணச்சுருக்கத்தின் அடிப்படையிலான எதிர்மறை விளைவுகள் பெரிதாக இருக்காது என கூறப்பட்டாலும்கூட, கரன்சி சந்தையில் புழக்கத்தைக் குறைப்பதற்கு ரிசர்வ் வங்கி அதிதீவிரமாக முயல்வதை கண்கூடாகத் தெரிகிறது.

ஏற்கெனவே நாள்தோறும் ரிசர்வ் வங்கி வெளியிட்டு வரும்  விதவிதமான அறிவிப்புகளினால் பொதுமக்கள் குழப்பமடைந்துள்ளதோடு, வங்கிகளில் பணிபுரிவோருக்கு மிகப்பெரும் அளவிலான மன இறுக்கத்தை தற்போது நாட்டில் நிலவும் பணச்சுருக்கம் ஏற்படுத்தியுள்ளதை மறுக்க இயலாது. 


இருந்தபோதும், அனைவரும் மின்னணு பரிவர்த்தனை முறைகளுக்கு மாறவேண்டியது காலத்தின் கட்டாயம் என்றே தோன்றுகிறது. கை நிறைய பணம், மனம் நிறைய மகிழ்ச்சி என்ற நிலையிலிருந்து மாறி  வங்கி நிறைய இருப்பு, அட்டை மூலம் செலவழிப்பு என்கிற நிலைக்கு நாம் அனைவரும் தயாராக வேண்டியது அவசியமாகியுள்ளதை மறுக்க இயலாது. 

புழக்கத்தில் உள்ள ரூ.17.6 லட்சம் கோடி கரன்சியில் 86 சதவிகிதம் கொண்ட 500 மற்றும் 1000 ருபாய் நோட்டுகள் செல்லாதென அறிவிக்கப்பட்டபின் கிட்டத்தட்ட எட்டரை லட்சம் கோடி வங்கிகளில் டெபாசிட் செய்யப்பட்டுள்ள போதிலும், கிட்டத்தட்ட இரண்டரை லட்சம் கோடி அளவிற்கு புதிய கரன்சியாக பணம் வங்கிகளை விட்டு வெளியேறியுள்ளது குறிப்பிடத்தக்கது.

எனவே தான் பணப்புழக்கத்தில் மாபெரும் தேக்கநிலை ஏற்பட்டுள்ளது. புதிய ரூபாய் நோட்டுகள் அச்சடிக்கப்பட்டு விநியோகம் செய்யப்படுவது காலதாமதமாகி வருவதன் காரணமாகவே இந்நிலை ஏற்பட்டுள்ளது என கூறப்பட்டாலும், ரிசர்வ் வங்கி திட்டமிட்டே இந்நிலையை தோற்றுவித்துள்ளதோ எனவும் அஞ்சப்படுகிறது. 

உள்நாட்டு மொத்த உற்பத்தி மற்றும் இந்திய கரன்சி ஆகியவற்றிற்கு இடையேயான விகிதாச்சாரம் 12 சதவிகிதமாக இந்திய பொருளாதாரத்தில் உள்ளது எனவும், இது ஏற்கத்தக்கதல்ல என்றும் கருதும் ரிசர்வ் வங்கி அதனை 8 சதவிகிதத்திற்குள் கொண்டுவரத் திட்டமிட்டுள்ளதாகவும் தெரிகிறது.  அதாவது வங்கிக்குள் செலுத்தப்பட்ட தொகைக்கு ஈடான புதிய நோட்டுகள் வெளிவராது என்பதுதான் இதன் அர்த்தம். அதற்கு மாறாக மின்னணு பரிவர்த்தனை மூலம் செலவினங்களை மேற்கொள்ள நாட்டு மக்களை  தூண்டுவதற்கான ஒரு வாய்ப்பாகவும் இதனை ரிசர்வ் வங்கி கருதுவதாகத் தெரிகிறது.


கட்டுரையாளர் : எம்.ஜே.வாசுதேவன் 




வியாழன், டிசம்பர் 01, 2016

மூன்று விதமான பாலைவனங்கள்



பொதுவாக பாலைவனங்கள் மனித வாழ்க்கைக்கு ஏற்றதாக இருப்பதில்லை. அதிலும் செடிகளோ, உயிரினங்களோ வளர முடியாத பாலைவனங்களில் மக்கள் சுத்தமாக வசிப்பதில்லை. மற்ற பாலைவனங்களில் மிகச்சிறிய அளவில் மக்கள் வசிக்கிறார்கள். பாலைவனங்களை மூன்று வகையாக பிரிக்கிறார்கள் புவியியல் வல்லுனர்கள்.

அரேபியன் பாலைவனம்
முதல் வகை வெப்ப பாலைவனங்கள். இவை பெரும்பாலும் வெப்பமண்டலத்தில் காணப்படும் பாலைவனங்களே. ஆப்பிரிக்காவில் உள்ள அரேபியன் பாலைவனம், நமீப் பாலைவனம், காலஹாரி பாலைவனம் இவற்றிற்கு உதாரணம்.

கோபி பாலைவனம்
இரண்டாவது வகை பாலைவனங்கள், குளிர் பாலைவனங்கள் எனப்படுகிறது. இவை கடல்மட்டத்தில் இருந்து அதிக உயரத்தில் இருக்கும். மலைத்தொடர்களின் அடிவாரத்தில் இப்படிப்பட்ட பாலைவனங்கள் உருவாகும். பகலில் அதிகமான வெப்பமும் இரவில் கடுமையான குளிரும் இருக்கும். வருடத்திற்கு 25 செ.மீ.க்கும் குறைவான மழைதான் பெய்யும். இத்தகைய காலநிலை காரணமாக ஏராளமான செடி, கொடிகள் இங்கே வளர்கின்றன. மத்திய ஆசியாவில் இருக்கும் கோபி பாலைவனம் தென் அமெரிக்காவில் உள்ள பட்டகோனியன் பாலைவனம் இந்த வகையை சேர்ந்த பாலைவனமாகும்.

அண்டார்டிகா
மூன்றாவது வகை, துருவப் பாலைவனங்கள் ஆகும். அண்டார்டிகா, யூரேஷ்யா, வட அமெரிக்காவின் வட பகுதி, க்ரீன் லாந்து போன்ற இடங்களில் உள்ள பனி நிறைந்த பாலைவனங்கள் இந்த இனத்தை சேர்ந்தவையாகும். இந்த பாலைவனங்களும் வருடத்திற்கு 38 செ.மீ.க்கும் குறைவான மழையையே பெறுகிறது. இதுவும் கூட பனிப்பொழிவு போலத்தான் இருக்கும்.
வெப்ப பாலைவனங்களைப் போல இதில் மணற்பரப்பு அதிகமாக காணப்படாவிட்டாலும் பாறைகள் அதிகமாக இருக்கும். குறைவான அளவிலே உயிரினங்கள் இங்கு வாழும். உலகின் மிகப்பெரிய பாலைவனமான சஹாரா பாலைவனத்தை விட மிகவும் வறண்ட பகுதியே அண்டார்டிகா.


பொதுவாக எல்லா பாலைவனங்களிலும் தட்ப வெப்ப நிலையை பார்த்தல். அதிகபட்ச வெப்பநிலை 58 டிகிரி செல்சியஸ் வரை இருக்கும். அதே போல் குளிரும் வாட்டி எடுக்கும். மிகக் குளிர்ந்த நிலை மைனஸ் 88 டிகிரி. அதற்கும் கீழே கூட செல்லும். பாலைவனங்களில் 259 செ.மீ.க்கும் மேல் எப்போதும் மழை பெய்வதில்லை.

உலகில் இருக்கும் சில பிரபலமான பாலைவனங்கள் பெயர்கள் இங்கே. சஹாரா பாலைவனம், தார் பாலைவனம், ஆஸ்திரேலிய பாலைவனங்கள், கோபி பாலைவனம், கிரேட் விக்டோரியா பாலைவனம், காலஹாரி பாலைவனம், நமீப் பாலைவனம், மொஜாவி பாலைவனம், நேகேவ் பாலைவனம், கரா கும் பாலைவனம், கிரேட் பேஸின் பாலைவனம், கிரேட் ஸால்ட் லேக் பாலைவனம், கைசில் கிம் பாலைவனம், கிப்ஸன் பாலைவனம், அட்டகாமா பாலைவனம், கிழக்கு பாலைவனம், தக்ல மக்கான் பாலைவனம், கவிர் பாலைவனம், சோனோரன் பாலைவனம், படகோனிய பாலைவனம், சிரியன் பாலைவனம், அரேபியன் பாலைவனம் போன்ற பல பாலைவனங்கள் இருக்கின்றன.




புதன், நவம்பர் 30, 2016

எழுத்துக்கள் உருவான விதம்


பேச்சு வழக்கை மொழி என்று கூறினர். அந்த மொழியை தொடர்ந்து எழுத்து உருவானது. இந்த எழுத்தை முதலில் கண்டுபிடித்தது மெசபடோமியாவில்தான் என்பது மொழி ஆய்வாளர்களின் கருத்து. கி.மு.4000-ம்  ஆண்டுகளிலேயே களிமண்ணை பேப்பர் போல் பயன்படுத்தி அதில் சட்டங்கள், உடன்பாடுகள், அட்டவணைகள் போன்றவை எழுதப்பட்டன. போகப் போக பேசுகிற மொழியை பிரித்து தனிப்படுத்தி ஒவ்வொரு எழுத்துக்கும் தனிக் குறியீடுகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டன. 

காகிதம் என்ற ஒன்று இல்லாத காரணத்தால் ஈரக் களிமண்ணைப் பரப்பி அதில் எழுத்தாணியால் எழுதி, அது உலர்ந்தவுடன் ஈரக் களிமண்ணை அதன் மீது வைத்து பேக்கிங் செய்து விடுவார்கள். அது கீழே விழுந்து உடைந்து விடாமல் மிக ஜாக்கிரதையாக கொண்டு சென்று சேர்க்கவேண்டும். அதைப் பெற்றுக்கொண்டவர் லேசாக தட்டி உதிர்த்தால் போதும் உள்ளே உள்ள தகவலைப் படிப்பார்கள். 

பாபிலோனிய களிமண் குறிப்புகள்
ஆயிரக்கணக்கான குறியீடுகள் வேகமாக களிமண்ணில் எழுத கல்வியறிவு அதிகமாக தேவைப் பட்டதால், பள்ளிக்கூடங்கள் ஆரம்பிக்கப்பட்டன. அங்கு சட்டம், அரசியல், மருத்துவம் போன்ற விஷயங்கள்  தனித்தனி பயிற்சியும் அளிக்கப்பட்டது. எழுத்து என்பது இப்படி கொஞ்சம் கொஞ்சமாக வளர்ந்து முழுவடிவம் பெற 800 ஆண்டுகள் ஆனது. 

மொழி மனிதனின் கைவசப்பட்டவுடன் அடுத்தக் கட்டமாக இலக்கியம் பிறந்தது. கி.மு.2000-ல் பாபிலோனியர்கள் எழுதிய சிறுகதைகள், புராணங்கள், சுற்றுலா தகவல்கள், மன்னர்கள் மேற்கொண்ட வேட்டைகள் போன்றவற்றை தொல்பொருள் ஆராய்ச்சி மூலம் கண்டுபிடிக்கப் பட்டுள்ளன. 


பழமொழிகளைக் கூட பாபிலோனியர்கள் விட்டு வைக்கவில்லை. அந்த காலத்தில் அழகு நிலையங்கள் பெண்கள் கூடும் இடங்களாக இருந்திருக்க வேண்டும். ஒரு களிமண் குறிப்பில் 'அழகு நிலையம் என்று  ஒன்றிருந்தால் அங்கு கிசுகிசுவும் கூடவே இருக்கும்' என்கிற பழமொழி கிடைத்திருக்கிறது. இன்றளவும் வர்த்தகத்தில் பின்பற்றப்படும் 'வியாபாரத்தில் நண்பர்கள் கிடையாது' என்ற பழமொழியும் கூட களிமண் குறிப்பில் இருந்து பெற்றதுதான். 

பாபிலோனியர்களெல்லாம் அப்பவே அப்படி..!




செவ்வாய், நவம்பர் 29, 2016

உடனடி மாற்றமா? உண்மையான மாற்றமா?


500, 1000 ருபாய் நோட்டுகள் செல்லாதென அறிவிக்கப்பட்டு 19 நாட்களுக்கு மேலாகியும், பணப்புழக்கத்தில் நல்ல மாற்றங்கள் ஏற்படாத நிலை தொடர்வதை உணரமுடிகிறது. 


பிரதமர் மோடியும் கூட நிலைமை சீரடைய 50 நாட்கள் ஆகலாம் என தெரிவித்திருப்பது குறிப்பிடத்தக்கதே. அதேநேரம், செல்லாது என்கிற அறிவிப்பு இனி மாற்றப்படுவதற்கான வாய்ப்புக்களே இல்லை என்றாகிவிட்ட பின்னர், பெருவாரியான மக்களும் கூட யதார்த்த சூழலுக்கு பழகிக்கொண்டு விட்டதாகவே தெரிகிறது.  

இந்தப் பிரச்சினையின் காரணமாக பொருளாதாரத்தில் எதிர்பார்க்கப்படும் உடனடி மாற்றங்கள் குறித்தும், உண்மையான மாற்றங்கள் குறித்தும் பொருளாதார நிபுணர்களால் பல்வேறு கருத்துக்கள் வெளியிடப்பட்டு வருகின்றன. நடப்பு நிதியாண்டில் பொருளாதார வளர்ச்சி பாதியாக சரிவடையும் என்கிற அளவுக்கும் கூட கணிப்புகள் வெளியாகி அச்சுறுத்துவதும் உண்மையே.

நடப்பு நிதியாண்டின் முதல் பாதியில் அதாவது 2016 ஏப்ரல் முதல் செப்டம்பர் வரையிலான நடப்பு நிதியாண்டின் முதல் பாதியில் நாட்டின் பொருளாதார வளர்ச்சி 7.1 சதவிகிதமாக இருந்தது என மத்திய அரசு அறிவித்துள்ளது வரவேற்கத்தக்க செய்தியே என்றாலும், ரூபாய் நோட்டுகள் செல்லாது என்ற அறிவிப்புக்குப் பின்னர், இரண்டாம் பாதியில் எந்த அளவுக்கு வளர்ச்சியில் பாதிப்பு ஏற்படும் என்பதை யாராலும் அறுதியிட்டுக்கூற முடியாது என்பது உண்மை. 

அரசு சொல்வதைப் போல், 50 நாட்களில் பணப்புழக்கத்தில் சகஜ நிலை ஏற்படுமானால், பொருளாதார வளர்ச்சி சிறிய அளவிலான பாதிப்புகளோடு தப்பிவிடும் வாய்ப்புண்டு என்பதையும், மறுக்க இயலாது. அதேநேரம், எதிர்பார்க்கப்படுவது போல் வெளிவராத கருப்பு பணம் கிட்டத்தட்ட ரூ.3 லட்சம் கோடியாக இருந்து, அது அனைத்தும் அரசுக்கு வருவாயாக மாறும் பட்சத்தில் பொதுச்செலவினங்கள் மற்றும் முதலீடுகள் அதிகரிக்கப்படுமாதலால், அதன் அடிப்படையில் வளர்ச்சியில் சாதகமான பலன்கள் ஏற்படவும் வாய்ப்பு உண்டு. ஆனால், 500, 1000 ரூபாய் நோட்டுகள் செல்லாது என்கிற அறிவிப்பின் மூலமாக ஒரே கல்லில் இரண்டு மாங்காய்களை மத்திய அரசு அடித்துள்ளதாகவே கருதப்படுகிறது.


அதாவது சரிவர கணக்கு காட்ட இயலாத மிகப்பெருவாரியான கருப்பு பணம் சந்தைக்கு வராமலே அழிக்கப்பட்டுவிடும் என்பதால், அரசுக்கு லாபம் என்பது ஒரு பலன் என்றால், தற்போது மாறியுள்ள சூழலில், ரூபாயாக சேமித்து வைப்பது அதிக ரிஸ்க் தரும் வழியாக கருதப்பட்டு வருவதால், பெருவாரியான வர்த்தக நடவடிக்கைகள் நேர்மறைக்கு திரும்பத் தொடங்கியிருப்பதும் ஒரு முக்கியமான  பலனாக பார்க்கப்படும் என்பதே உண்மை.

இனிவரும் காலங்களில் ரொக்க பரிவர்த்தனை குறையும் என்பதோடு, வங்கிகள் மூலமான அல்லது ஆன்-லைன் மூலமான பரிவர்த்தனையின் சதவிகிதம் அதிகரிக்கும் என்பதும் நிச்சயமாகிவிட்டது. இதைத்தான் மத்திய அரசும் எதிர்பார்த்திருந்தது.  அதாவது, கருப்பு பணத்தை வெளிக்கொண்டு வந்ததைவிடவும், வர்த்தகம், தொழில்துறையினர் மத்தியில் ஒரு மனமாற்றத்தை ஏற்படுத்தியதே இந்த அறிவிப்பின் மிகப்பெரிய சாதனையாக வருங்காலத்தில் குறிக்கப்படக்கூடும்.

ஒன்று மட்டும் நிச்சயம். பெருவாரியான பொதுமக்களால் வரவேற்கப்படும் இந்த திட்டம் புதிய ரூபாய் நோட்டுக்கள் வரத்தில் பிரச்சினைகள் இன்றி செயல்படுத்தப்பட்டிருக்குமேயானால், மிகப்பெரும் வெற்றியை அரசுக்கு அளித்திருக்கும் என்பது மட்டும் நிச்சயம்.


கட்டுரையாளர்: எம்.ஜே.வாசுதேவன் 




Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...